lisaweeda1989 [at] gmail.com
Install Theme

16:00/23-7

ik ken niemand
die van gebundelde stip in een wereldhemel
werelddiscours over haperende smalle geesten werd
niemand zou zo iemand moeten kennen
elk mens moet mogen landen
al blijkt men regelmatig beter te zijn in dalen dan stijgen
stilte mag niet moeten komen
(geen kind moet weten hoe het overfonetische Kalasjnikov klinkt)
altijd moet het zijn
genoegzame vrede gevulde stilte

Oud werk aan een oude geliefde, die nu daadwerkelijk aan de andere kant van de wereld woont en niet al te gauw gaat trouwen met de liefde van haar leven.

Oud werk aan een oude geliefde, die nu daadwerkelijk aan de andere kant van de wereld woont en niet al te gauw gaat trouwen met de liefde van haar leven.

2008

Mijn opgroeien verwijst naar alles. Niet naar waaruit ik ben opgebouwd, want daaraan probeer ik te ontkomen. Ik heb mijn eigen boot gebouwd, een hut in de boom buiten de oudergaard en ik schiet witte bessen door een grijze pvc buis naar de ramen van mensen die ik niet ken. Roep dat ik impulsen nodig heb. Een nieuwe hartslag, tenminste, een nieuw ritme.

Wanneer mijn vader me helpt te verhuizen naar mijn tweede studentenkamer tikt hij zijn handen op het stuur. Achter onze hoofden staat de doos waarin ik mijn simba knuffel en cd’s tezamen in heb geduwd. Hoe ouder ik word, hoe meer alles zich vermengt. Ian Siegals stem kraakt over mijn oren, mijn hoofd in. De bluesgitarist bezingt zijn fles whiskey.
‘Dit is zo mooi,’ zegt hij. ‘Dit is zo mooi.’ Hij knijpt zijn oogleden naar elkaar toe en wiegt het hoofd van links naar rechts, mompelt mee, mijmert.

Ik kan het me, waar ik ook ben, voor de geest halen, die specifieke zinnen, de karakteristieke blik en bewegingen. Zijn handen op het stuur, ‘tehtehteh’ op de baslopen. Van alle rode draden in mijn leven lijkt mijn vader vaak de dunste, soms loop ik er opeens tegen aan en is hij het toch, die me de keel snoert.

2005

Het liefhebben van mijn ouders hapert. Het schokt en stottert. Dat mijn vader soms bar slecht uit zijn woorden komt door verkeerd adem te halen baat niet meer. Mijn moeder doet net zo hard niet mee, verbindt zijn hakkelende zuchten af en toe met hele dunne draden, waar we over struikelen in huis. Ik tel de treden en sla de elfde van de dertien over, wie boven komt kraakt.

Soms heb ik zin met mijn vuist op tafel te slaan tijdens het avondeten. Het bestek naar de kat te gooien, de muur, ramen. ‘Godverdomme’ te roepen, iets in die trant. Naar buiten te lopen, weggaan. Een nieuw landschap vinden. Een lege lei voor de mensen tegenover wie ik elke ochtend en avond aan tafel zit. Alsof nieuwe plekken nieuwe mensen maken. Niet gek, denk ik jaren later, wanneer ik A Midsummer Night’s Dream voor het eerst lees. Je reist naar een woud, laat je overrompelen door wat je niet begrijpt en je innemen door wat je wilt en keert terug als een nieuw persoon. ‘Liefde, godverdomme liefde mag geen herkauwen zijn.’ Herpak mezelf, herpak jullie, herpak.

Write
#write #diy #zine #Nijmegen

Write
#write #diy #zine #Nijmegen

#bruiloft

Het donkerblauw van de stoelen vloekt met het blauw van de jurk die je zorgvuldig hebt uitgezocht. Langs het raam trekt de grauwe lucht open. Ik schrijf een kaart en kijk zijlings hoe jij je schouders schikt onder het wit zilveren vestje dat je draagt. Wanneer we de trein uitstappen zoek ik naar je hand, jij kijkt naar de stof die bij het lopen je knieën raakt en voelt nog een keer aan de knip die een deel van je haren bij elkaar houdt. Op het plein tegenover het stationsgebouw is een fietsenwinkel. De reclameborden melden dat je binnen pinnen kunt. Dat klopt niet. Je kunt er extra opnemen.
'Dan maken we het over', zeg je.
In mijn linnen tas zoek ik tussen de bankpassen, paspoorten en pakjes kauwgom naar een banaan en vraag of jij er ook een lust. Eerst zeg je nee, dan ja. Beiden pellen we de schillen af, gooien ze in verschillende prullenbakken, bereiken het zand dat aan de boulevard grenst. Eerst vraag je of ik over het strand lopen wil, dan zeg je dat jij over het strand lopen wilt. Ik trek mijn crème wit gelakte schoenen uit en begin de afdaling. Het zand is warm onder mijn voeten. Ik zoek je vingers en vind ze. Naast de achterdeur van een strandtent die aan de strandopgang grenst zit een kaalgeschoren jongen op een kruk een sigaret te roken. Even kijkt hij, knippert zijn ogen dicht en open en rookt verder. Dat is hoe liefde er uit ziet. Een ogenblik dat bijna niemand opmerkt.

Jamie XX <3

"If you couldn’t figure it out from the title, Jamie xx’s new one, "All Under One Roof Raving,” is an unambiguous paean to the golden age of rave. To make his point, the erstwhile indie-dance brooder injects the tune with a little old-school cred in the form of period-specific found-sound samples: looped MC chatter, crowd noise, rave whistles, and interview snippets, including one that gives the track its title.”

Toepasbaar op elk onderwerp waar je het niet over hebben wilt, dingen die je niet afrondt, mensen die je wilt zien maar niet durft te zien, zaken die je niet durft te zeggen. Print uit en stuur op, maak een screenshot en zend het digitaal. Het heeft zin.

Toepasbaar op elk onderwerp waar je het niet over hebben wilt, dingen die je niet afrondt, mensen die je wilt zien maar niet durft te zien, zaken die je niet durft te zeggen. Print uit en stuur op, maak een screenshot en zend het digitaal. Het heeft zin.

Your 20’s are your ‘selfish’ years. It’s a decade to immerse yourself in every single thing possible. Be selfish with your time, and all the aspects of you. Tinker with shit, travel, explore, love a lot, love a little, and never touch the ground.

— Kyoko Escamilla

(Source: doryyohh, via beingabletofly)

Verruil

Neem iemand mee naar huis die lijkt op wie je werkelijk leuk vindt. Iemand die net als zij haar vingers langs jouw koten haalt als je voorbij loopt, in bed de korte haren rond je navel streelt. Die, wanneer ze lacht recht in je ogen kijkt. Je trakteert op koffie, hoop en leuke feestjes. Met haar handen praat.

Kies zorgvuldig onbezorgd. Wik niet dertig mensen lang, maak de wachtrij kort; de tijd bij jou zal niet lang zijn. Geef geen zinnen die ze mee de nacht in nemen kan, zeg geen slaap goed of welterusten. Doe alsof de wakkere uren doormarcheren achter jullie oogleden en droom daarin over naast wie jij liever liggen wil.

Lees de krant in bed met de niet-equivalent naast je. Praat zoals je dat met haar zou willen doen. Schat in wat je zou zeggen als haar haren in de koffie hangen of ze morst over de versgewassen dekens. Lach hard om slechte grappen, omdat die van haar wel goed zouden zijn. Proef de huid zo lang, zweet de lege liefde weg, tot het zich vult en het de hare is.

Zeg tegen alle meisjes dat zij het geheim van het geheim zijn. Druk je ogen dicht wanneer je wie dan ook kust. Denk aan haar. Luister ‘s nachts naar de muziek die je haar stuurt. Douche altijd alleen en vraag je af of ze eerst haar schouders of haar borstkas wast.